Hayat ne garip;
Neredeyse bir yıl boyunca, hayatının fonunda olan birisi, bir anda ilgi tepeciğine oturuveriyor. Yemek bittikten sonra, sözler de bitmişse, çatalla tabağa çizilen soyut bir resim, onun yüzünün şeklini alıyor. Bir anda gelen her mesajda, her aramada onun adını görmek istemeye başlıyorsun. İzlediğin bir dizide beliren bir yüz, onun. Ağlarken kulaklarının duymaya aç olduğu tek ses, yine o…
Acaba o da?...
Hayır işte. Hiçbir zaman bu kadar basit olmadı hayat. İstediklerin gerçekleşmeye başladığında, sen çoktan pes etmiş, başka oyuncaklar aramaya başlamış oluyorsun kendine. Sonra yine küfürler, küfürler…
Vapurlar falan…
(3)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder